het compostela lied en afsluiting

Jef heeft een mooi liedeke geschreven en daar wil ik jou ook van laten genieten.

Refrein:

elk jaor opnow

noa de camino tow, allein of met mun vrouw

et is van we ich how.

Ich beij elke daag, dat ich et toch weer maag

elk jaor opnow, noa Compostela tow

En volgend jaor zien veir weeral blij

want volgend jaor zien ver weer derbij.

Elk jaor opnow, no Compostela tow.

Strofe 1:

Ver danke Lambert, dè jong dè wandelt gèr

en Monsieur Maurice, onze chauffeur André

en onze Jaak, dè van dej reportage.

En dankzij Nicole, heilen ver et vol.

Strofe2:

De wandelkabouters maakten het weer woar;

es die mannen willen, kriegen ze alles klaor.

Et waor eine sjikke groep en een fantastische reis

en now eederein nog uns het refrein.

Strofe 3:

En is het gedaon en motte ver eivers gaon

nei, dan treur ich nit omdat ich beter weet

dit is het begin van e now seizoen

en volgend jaor gaon ver nog .. beter doen.

 

Afsluiting.

Ik ben ervan overtuigd dat ik een aantal mensen niet genoemd heb in mijn verslagjes, maar dat is puur toeval. Iedereen in de groep vervulde zijn rol (humorist, uitdager, regelaar, zorgend, lachbek, rustgevend, strever, ..) en alleen op die manier krijg je evenwicht en binding. En dat is wat we bereikt hebben.

 

maar

Maandag 28 en dinsdag 29 september

Als je naar  een uithoek van Europa reist dan duurt de terugreis lang. Je weet dat op voorhand en toch blijft het moeilijk om je daar mentaal op in te stellen. 

Na een lekker ontbijt, bussen we in groepjes met de stadsbus  naar het centrum van Pamplona. Het is een zonovergoten dag en we hebben tijd tot 15u om de stad te verkennen. Maar echt verkennen zit er niet meer in. Het wordt een beetje kuieren en zoeken naar de bekende plaatsen en gebouwen. De enkelen, die 2 jaar geleden door Pamplona getrokken zijn via de camino, voelen weer de pelgrim- vibraties bij het herkennen van de toegang tot de stad en het zien van de schelpen en pijlen op de muren en borden. Marcel en Jef maken van het gratis fietsaanbod van het hotel gebruik, om al schaterend de stad te bezichtigen.

Een tussendoortje: het is opvallend hoe goed het stadsverkeer in de grote spaanse steden georganiseerd is: in de buitenwijk van Pamplona, waar ons hotel ligt (circa 3 km van het centrum) vertrekt en stopt om de 12 minuten een stadsbus en kan je voor 1,35 euro (enkele reis) aan de buschauffeur te betalen, op 3 plaatsen in het centrum uit- en opstappen. En op veel plaatsen zijn er verkeerslichten die aftellen om de voetgangers op de oversteekplaatsen te beveiligen (Vlaanderen begint binnenkort met het eerste project in Antwerpen) .

Maurice heeft intussen voor een lekker lunchpakket gezorgd; Nicole en Jaak slepen vanuit de Lidl nog een aantal bierblikjes de bus in en om 15u30 vertrekken we voor de nachtreis. Nog 1400 km en dan zijn we terug thuis.

Het is stil op de bus. Ik kijk terug op een fijne tocht; hoe een heterogene groep gedurende twee weken zich zichzelf omvormt tot een homogene groep; maar ik ben me er ook van bewust, dat, als je eenmaal weer in je vertrouwde thuisomgeving bent, je snel overgaat naar de orde van de dag en dat is maar goed ook.

De terugreis verloopt vlot. Maurice kan zelfs vlot in en uit zijn slaaphokje (het wonder van de camino?).

Tijdens het laatste uur van de reis worden dankwoordjes uitgesproken en daar sluit ik me nu bij aan.

Dank aan de hele groep voor de vriendschap, de discipline en het gezellig samenzijn. Dank aan Maurice en André om ons veilig en comfortabel overal naar toe brengen. Dank aan Maurice, Bèrke, Lèneke en Nicole voor de efficiënte voorbereiding en begeleiding tijdens de reis. Dank aan Nicole voor de dagelijkse bezinning en het thuisgevoelen dat ze ons bezorgde tijdens de lange busreizen.

Het was goed en om af te sluiten wil ik de woorden van Jef gebruiken:

Ich beij elke daag, det ich et toch weer maag, elk jaor opnow, noa Compostela tow.

Groetjes en tot ...... as et God beleeft.

 

 

 

zondag 27 september

Nog een halve dag in Compostela. Om 7u30 de koffers in de bus, ontbijten en dan met de stadsbus naar Compostela voor de eucharistieviering van 10u. Om zeker te zijn van een goede plek, zitten we al om 9u15 op onze plaatsen. Want we willen geen glimp missen van het evenement met het zwaaiende wierrookvat. En het is ook een unieke en beklijvende gebeurtenis.

Nog effe wat rondkuieren, de laatste souvenirs kopen of genieten van een koffie en dan weer met de stadsbus naar onze bus aan het hotel. We vertrekken onmiddellijk naar Pamplona, een tochtje van 760 km, om daar te overnachten. Maurice heeft nog voor een lunchpakket gezorgd, zodat de rusttijden kort kunnen gehouden worden.

En dat een pelgrim ook vooruit moet kijken en zeker voor voldoende drank moet zorgen, dat brengt Josée helemaal in de praktijk: naast haar liggen enkele flessen rode wijn.

Om 21u30 arriveren we in Pamplona. Het bereiken van het hotel was niet eenvoudig door wegenwerken in de buurt. De telefonische begeleiding van een hotelverantwoordelijke zet ons weer op de goede pad en om 22u is iedereen ingecheckt. Nog een drankje in de bar en dan .... heerlijk slapen en dromen van de terugreis.

 

26 september

Onze laatste wandeling met aankomst in Compostela. Het fel begeerde eindpunt is in zicht. De laatste 10 km hebben weinig te bieden: wandelen langs een luchthaven, via een industrieterrein en de drukte van de stad.

Maar inwendig is het genieten. We hebben onze doelstelling waar gemaakt en het enige wat telt is dat eerste zicht op de torens van de kathedraal. Het geluid van de doedelzak onder de toegangspoort en de aankomst op het plein voor de kathedraal. De felicitaties van de medewandelaars; de oogjes een beetje vochtig; het hoort er allemaal bij.

We hebben ruim de tijd deze namiddag, maar het uitreiken van de "castelana's" heeft nogal wat voeten in de aarde. Na veel palaberen en de nodige overtuigingskracht worden om 17u alle diploma's overhandigd. Het blijft een afweging van het toepassen van de regels en de honorering van een prachtige prestatie.

Er is veel veel volk in Compostela; lange rijen wachtende pelgrims om hun castelana af te halen (zelfs om 18u15) maar ook veel toeristen en eigen inwoners die genieten van de sfeer en een verlengde zomer.

We maken gebruik van het stadsvervoer (1 euro/pp) om vlot terug naar het hotel te rijden.

En om voorlopig af te sluiten een paar cijfers:

- de straffe wandelaars hebben 308 km afgelegd; de goede wandelaars: 293 en de camino/a's tot 158 km.

"Voorlopig" afsluiten omdat morgen en maandag het versturen van een dagoverzicht niet haalbaar is door de terugreis.Maar ik neem de draad nog ff op op dinsdag/woensdag volgende week.

Weet je dat:

- onze hollandse vrienden Francine en Joep gisteren een prachtprestatie neerzetten. Francine in automatische wandelmodus en Joep erachteraan.

- de camino lijkt te verstikken in zijn eigen sukses, Vooral de laatste 100 km van camino frances zijn zeer druk en daardoor vuil. Zeer veel nieuwe herbergen; erg veel nieiuwe wegen rondom Compostela enz. Kortom: een constante ingreep op het traject van de Camino.

Dit is het voor vandaag. Nog wat fotoos versturen via wetransfer, nog ff genieten van mijn verjaardag en dan koffers maken en slapen want de koffers moeten morgenvroeg om 7u15 alweer aan de bus zijn.

Groetjes en tot volgende week.

 

25 september 2015

Onze voorlaatste wandeldag; na het ontbijt zo snel als mogelijk met bus naar Melide, onze aankomst van gisteren en dus onze vertrekplaats voor vandaag. Om 9u30 was iedereen op weg. De langste afstand 32 km, de kortste 15km.

Het parcours leidt ons langs prachtige holle wegen, door bos en veelkleurige dalen en na ieder dal wacht weer een heuvelrug.We passeren veel kleine gehuchten met heel veel ruines en slecht onderhouden boerderijen; een boer en boerin die via het caminopad hun koeien naar een weide brengen. En de zon was weer zeer gul.

We zien prachtig gerestaureerde "horreos" oftewel graanopslagplaatsen.Het zijn langwerpige bouwsels met openingen in de wand om de inhoud te drogen. Om muisjes buiten te houden staan ze op houten of stenen poten met daarboven op een uitstekende platte steen.

Het lijkt erop dat de meesten een beetje stiller zijn dan tijdens de vorige dagen; alsof men toch een beetje in gedachten verzonken is nu het einde van onze pelgrimstocht nadert.

Voor het vertrek vanuit Pedrouzo, tracteer ik nog op mijn .. ste verjaardag morgen.

Tijdens de busreis naar het hotel vergast Jef ons op een onuitgegeven Camino-gospel; ik zal proberen de tekst vast te krijgen en morgen in het verslag opnemen.

Morgen nog 21 km van Pedrouzo naar Compostela, volgens weerfee Lèneke, met prachtig weer.

Vooral voor de nieuwkomers zal het morgen bij de aankomst aan de kathedraal toch een emotineel moment zijn.

Een leuke conversatie vandaag : Els:"mijn benen lopen sneller dan mijn verstand"; Jean: "als mijn verstand even snel als mijn benen marcheert, dan zou ik nu zeker wat anders doen". 

Weet je dat:

-  fietser Jean van Madeleine deze middag in Compostela is aangekomen; hij heeft na lang aanschuiven zijn "Compostelana" (in het latijn) ontvangen en tijdens het avondeten had hij voor ieder van ons een leuk aangepast geschenkje.

Zo, het is intussen  22u30; nog gauw een drankje met de wandelmakkers en dan hopelijk voor allen een weldoende slaap zodat overmatig kan genoten worden morgen tijdens onze aankomst en verblijf in de stad Compostela.

24 september

De dag begint uitstekend; heerlijk ontbijt met veel lekkere grijse broodjes.

Om 8u30 vertrekt de bus want we moeten terug naar Lugo om de vertrekplaats te zoeken op de Camino Primitivo zoals de kustroute ook genoemd wordt. En het was echt zoeken: om 10u20 konden we vertrekken. Maar toen dook de vraag op: zitten we wel op de Camino primitivo of lopen we naar Palas de Rey en zitten we op de Camino Frances. 

Voor de wandelaars was het snel duidelijk: we wandelen op de Camino primitivo maar onze chauffeurs zaten op het verkeerde spoor en spoorden naar Palas de Rey.

Het wordt een lange tocht(32 km en 15 km voor de Camina/o's)  onder een loodzware zon in de namiddag. En omdat we later zijn begonnen, is de namiddag erg lang. Maar het is een mooie tocht in fijn gezelschap

Uiteindelijk komen we aan in Melida, maar we naderen de stad vanuit een heel andere kant dan Maurice verwacht. Gelukkig zijn er dan Lèneke en Bèrke die de wandelaars opvangen en naar de bus dirigeren. Maurice had intussen pijltjes gehangen om de wandelaars naar de bus te dirigeren, maar .....aan de - voor ons - verkeerde kant dus. Nog ff afpijlen door Bèrke in looppas. 

Morgen wacht ons diezelfde afstand op de voorlaatste dag van Melida naar Pedrouso en volgens onze weervrouwe Lèneke vergezeld van diezelfde zon.

Weet je dat:

- Dirk, de zoon van Marcel, ons gezelschap vervoegd heeft tot en met zondagnanmiddag. Hij heeft vandaag de volledige afstand meegelopen en zo het leuke gezelschap van Jef leren waarderen.

- dat chauffeur André zaterdag morgen op de luchthaven van Compostela zijn vrouwtje gaat ophalen.Zo kan ze ook nog ff de sfeer meepikken van aankomende wandelaars.

- er gisterenavond hier en daar twijfel was over de haalbaarheid van de laatste lange wandeldagen. Maar iedereen heeft deze dag fantastisch zijn best gedaan en met glans de aankomstplaats gehaald. Nog één dag .... en dan wacht de glorie.

- de fietsende echtgenoot van Madeleine morgen ook verwacht wordt hier in het hotel.Hij heeft dan zijn Camino gefietst en dat is ook een fantastische prestatie; wij wandelaars kunnen nu steeds beter de zwaarte van de hellingen inschatten.

22u45: nog gauw een pintje drinken en dan de beddebak in.

Heel veel Camino-groetjes.

23 september

Deze voormiddag zijn we verhuisd naar ons laatste hotel in de buurt van Compostela.

Deze morgen nog uitgebreid genoten van het heerlijke ontbijt en dan met alle koffers de berg op naar de bus. Een goede oefening die zorgde voor pompende longen en zweet op het voorhoofd. 

Na een voortreffelijke reis en de dagelijkse bezinning, gelezen door Nicole, stoppen we een 10tal km voor Lugo (op circa 100 km van Compostela). De mannen hadden dat stopplaatsje weer goed uitgekiend want we konden onmiddellijk aansluiten op de camino. We hielden het kort vandaag: circa 11 km met een doortocht door Lugo. Een middelgrote stad met een mooie kathedraal en een brug die stamt uit de romeinse tijd.

We hebben in Lugo een aantal stempels gehaald zodat we kunnen bewijzen dat we de laatste 100km hebben gewandeld, belangrijk om de "Compostelana" te verkrijgen. Dit is het document dat uitgereikt wordt door het pelgrimsbureau in Compostela als je de laatste 100km als een "echte" (= vol devotie omwille van een religieuze reden) pelgrim hebt afgelegd. Dan is er nog wat werk hier en daar!!!!!

Om 15u30 zat  iedereen weer op de bus en om 17u30 was de ingechek-procedure in hotel Santa Lucia reeds gebeurd. Het hotel ligt aan de rand van Compostela op circa 3km van het centrum.

Bij het binnenrijden van Compostela herkenden de deelnemers aan vorige edities onmiddellijk een aantal plaatsen en bruggen waarlangs de pelgrims Compostela bereiken; het begon alweer te kietelen.

Aangezien het ontbijt voor een pelgrim "uiterst" belangrijk is, heeft Maurice vanavond nog wat overredingskracht nodig met de hoteldirectie, want de menu die uithangt is zeer sober. Maar dat lost hij op zijn onnavolgbare methode meestal zeer soepel op.

Dit is het voor vandaag. 

Na deze welgekomen rustdag wacht morgen weer een echte uitdaging: circa 30 km over "geaccidenteerd" terrein.

Tot morgen. 

 

 

Dinsdag 22 september 2015.

Vandaag wandelen we van Sebrayo tot La Vega de Sariego over een afstand van 24 km. De Camino/a's wandelen 13 km.

Het is een tamelijk zware tocht omdat er een hoogteverschil moet overwonnen worden van circa 400 meter. Al bij al valt het mee omdat de zon niet van de partij en de temperatuur ideaal is voor een fikse wandeling.

Naar dagelijkse gewoonte lukt het groepje onder supervisie van Madeleine erin om weer fout te lopen. We hebben het vermoeden dat het doelbewust gedaan wordt om weer te kunnen

genieten van het transport door leuke spaanse jonge heer. Dit viel vandaag toch wel tegen: volgens hun beschrijving was het een vieze mottige boer. En Valère, hij wandelt mee en geniet van de vrouwen.

Tijdens het wandelen vragen we ons regelmatig af waarvan de inwoners van deze streek leven. De verschillen zijn erg groot: heel goede wegen,  aftandse huizen wisselen af met mooie villa's maar economische structuur zie je niet.

 

Om 16u was iedereen aangekomen op het aangepaste eindpunt; jammer voor John en Harrie: zij waren 1 km verder aan het wachten op de bus.

Morgen vroeg vertrekken we richting Compostela; dan start het laatste deel van onze reis.

 

Weet je dat:

- Marcel en Jef (Lanklaar) meer dan  waarschijnlijk de onrechtstreekse oorzaak waren van een auto-ongeluk.

Een ouder vrouwtje was, volgens hun eigen mening, zodanig onder de indruk van hun benen, dat ze zomaar in de diepe grachtkant reed en daardoor tegen een muur belande. Bereidwillig als ze zijn, hebben ze het vrouwtje zeer goed opgevangen, uit de gracht geduwd, op de foto gegaan met haar en eens hartelijk (bulderend) gelachen.

-  we onderweg door Villavisiosa wandelen, bekend om zijn cider(gemaakt van appelen). Bèrke, Marcel en Jef (Lanklaar) willen het spirituose drankje eens proeven; dus werden 3 glaasjes(?) besteld en door Bèrke betaald (11 euro). Het gevraagde bedrag deed de rimpels in het voorhoofd pijn, maar het bedrag werd betaald, de zure drankjes genuttigd en weer op weg. De eigenares kwam Bèrke achterna gelopen met de melding dat ie zijn 3 flessen cider vergeten was mee te nemen. Uiteindelijk werd overeengekomen dat ie nog 5 euro terug kreeg en een fles water cadeau.

- Gerda niet van honden houdt; een plotse uithaal van een hond aan de ketting deed haar verschrikt achteruit springen.

- gisterenavond onze hollandse vrouwen nadrukkelijk van de wijn, bier en het gezelschap van Jef (Lanklaar) genoten hebben; dit was vandaag duidelijk merkbaar tijdens het wandelen.

- Magda nog steeds op kussentjes loopt.

- deze morgen iedereen naar de wandelstok(met schapekop) van Bèrke gezocht heeft; uiteindelijk kwam de dader(zie een van de foto's) met het stokje op de rug te voorschijn.

- Bèrke deze morgen een immense schuimbekkende stier uitgedaagd heeft (met zijn schapekop); het scheelde niet veel of.....

 

Groetjes.

Maandag 21 september.

Na een heerlijk ontbijt met alles erop en eraan, schepen we in voor onze 7de wandeldag.
Er wordt gretig gebruik gemaakt van de alternatieve afstand van circa 20 km, die voorzien is om een beetje te recuperen.
De 7 moedigen, die de afstand van 31 km gewandeld hebben, hadden een beetje geluk vandaag; de zon was minder gul en de temperatuur dus ook wat lager.

Het was bij aankomst in Priesca een beetje zoeken naar Maurice en de bus; hij kon de afgesproken locatie niet bereiken met de bus, wat inhield dat iedereen nog een 3tal km extra op de teller kreeg

De 4 musketiers o.l.v. Madeleine hebben een taxiritje geforceerd met een beeldig jonge spanjaard om terug op het Camino-pad te komen.
En 2 van de 7 wandelaars hadden bij aankomst een voorsprong van >2uur of meer op de anderen: zijn zij op het al te rechte pad gebleven??

Verder geen nieuws vandaag dus .... op tijd slapen want morgen wacht weer een uitdagende tocht niet door zijn lengte (circa 23 km) maar door het hoogte verschil van 400 meter voor de liefhebbers en daar wil ik toch wel bij zijn.

Weet je dat:
- we in dit hotel een heel slechte Wifi verbinding hebben; ik vermoed dat ik pas op woensdagavond, bij aankomst in ons laatste hotel de mogelijkheid heb om onze website te updaten.
- ik intussen honderden foto's heb, die ik om diezelfde redenen niet kan doorsturen?
- dat Nico intussen ervaren heeft dat ie een "kei"-zware rugzak meesleurt?

Wij wensen iedereen veel gezondheid en aangenaam weer toe.

Zondag 20 september 2015.

Deze dag werd weer begonnen in een strak schema. Om 7u15 de koffers in de bus, om 7u30 onbijt (met een aanbod van lekkere spaanse kaas en ham) en om 8u15 vertrek.
De tocht van LLanes-Poo naar Ribadessala, 30 km lang voor de ervaren stappers en voor de camino/a's 13 km, was mooi en intens. Vanaf het middag uur werd het steeds moeilijker door de felle zon en de lange afstand.
Sinds een drietal dagen wandelen we in een strook van 2 a 5km breed: rechts de zee en  links een bergketen die een scheiding vormt met het binnenland.
Onderweg ook een indrukwekkende vespa-tocht gezien met meer dan 500 deelnemers onder begeleiding van de guardia civil.

De felle zon, hoge temperatuur en intensiteit van de wandelingen knagen aan het recuperatievermogen van de wandelaars.
Daarom doet het goed om Maurice en zijn bus soms op het parcours te ontmoeten en te kunnen genieten van een koud drankje. Er zijn overigens weinig gelegenheden om op het parcours van de Camino te geraken en dan wordt de spontane hulp van de guardia civil zeer gewaardeerd.

De reis naar het hotel zorgde voor een hectische situatie. De enge straatjes en kleine bochten waren duidelijk een maat te klein voor onze bus. In een bocht had Maurice 5 minuten manuvreer tijd nodig en moest hij rekening houden met tegemoet- en achteropkomend verkeer om niet te spreken over de ongeduldig toeterende spanjaarden.
Tis goed om een ervaren chauffeur als Maurice aan het stuur te hebben. Tijdens de laatste km loodste de hoteleigenaar ons telefonisch naar een parkeerplaats op een 100tal meter van het hotel. Hij was ook onmiddellijk op de parking om koffers met zijn auto naar het hotel te brengen.
Na de kamerverdeling en een deugddoende douche, konden we genieten van een verrassende menu.

Nu ik hier mijn verslagje aan het maken ben, merk ik dat het zeer stil wordt in de bar; bijna iedereen kruipt vroeg in bed. Maurice en Berke zijn nog druk doende om voor morgen een aangepast wandelschema te zorgen. Ze willen aan diegenen die het willen, de kans geven om een beetje te recupereren door een kortere afstand te lopen.

Dit was het voor vandaag; groetjes en tot morgen.

Zaterdag 19 september

Tocht van Unqueras naar LLanes.

Het ontbijt deze ochtend valt een beetje tegen. Zijn we verwend de vorige dagen??  Vandaag alleen een uit de kluiten gewassen croissant ... en na een beetje aandringen, nog een stukje frans brood met boter en confituur. Hamsteren voor onderweg is niet mogelijk. Daarom hebben we voor morgenvroeg afspraken gemaakt met de hotel directie. Het principe is dat je zonder vooringenomenheid aan een Camino begint, maar dit was net iets erover voor ons Limburgers.

De tocht begint met een steile helling en Maurice doet mee. Na een 2tal km is het al van te moeten en gelukkig kan hij het oh zo nodige papier van Marcel lenen.

Het is een afwisselende tocht - volgens het boekje beoordeeld met 1 schelp (= niet echt zwaar) - maar uiteindelijk door het volgen van enkele alternatieve routes dicht bij de kust, toch nog zwaar uitgevallen.

Onderweg wel enkele fenomenen meegemaakt.

1. Marcel en Jef maakten van de gelegenheid gebruik om in een baai in hun blote kont te gaan zwemmen. Toen ze uit het water kwamen zag je niet meer wat je normaal gezien verwacht te zien.

2. Opeens worden we  opgeschrikt door vreemde geluiden; blijkt dat het zeewater via een ondergronds grottenstelsel gejaagd wordt en de overdruk wordt via een immens gat in de  bodem naar boven gestuwd waardoor het vreemde geluid ontstaat.

Het is ook duidelijk geworden dat afwijken van de normale route voor problemen kan zorgen omdat de routeaanduidingen niet meer accuraat zijn wat resulteert in extra zoekwerk. Maar de alternatieve route is wel erg mooi en uitdagend, dus het zoekwerk nemen we erbij.

Nog enkele weetje datjes:

- Nico was zijn wandelstok in een cafeetje vergeten: tijdens de terugtocht weer opgehaald.

- Berke had vanacht een droom over een geit op zijn buik; meer details mag je hem vragen in een persoonlijk onderonsje.

- Jean heeft op 15 jaar meer dan 120.000 km gewandeld: ook wel een vermelding waard.

- een groep wilde paarden gezien met een koeienbel aan de nek.

Vandaag circa 28 km gewandeld; de camino/a's: 12 km.

Ps. dank voor jullie reacties; het doet ons goed dat jullie zo meeleven.